«Γιατί κλαίτε; Φανταστήκατε μήπως ότι ήμουν αθάνατος;»

15220249_1238305012893356_219342529549019118_n

Τα δάκρυα προέρχονται πάντα από την καρδιά.

Είναι λόγια που η ίδια δεν μπορεί να εκφράσει.

Είναι αγγελιοφόροι βαθιάς θλίψης και ανείπωτης αγάπης.

Είναι η σιωπηλή γλώσσα ενός στενάχωρου συναισθήματος και μιλούν περισσότερο εύγλωττα από οποιαδήποτε γλώσσα στον κόσμο.

Δεν αποτελούν σημάδι αδυναμίας, αλλά δύναμης.

Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα σε αυτά.

Είναι περισσότερο οδυνηρό η θέα τους, παρά τα ίδια.

Υπάρχει όμως και μια ιερότητα στα δάκρυα.

Τα περισσότερα έχουν χυθεί πάνω σε προσευχές που έχουν απαντηθεί.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Γιατί κλαίτε, λοιπόν; 
Το σώμα μόνο πέθανε. 
Τα ιδανικά και οι ιδέες παραμένουν αθάνατες.
Μέχρι τη νίκη για πάντα!
Κείμενο: Μυρσίνη Τσακίρη-Sierra Maestra
Advertisements