Solidaridad_griega

Αρχική » Politica » H κοινοβουλευτική Δεξιά της Βενεζουέλας επαναλαμβάνει το πραξικοπηματικό σχέδιο που εφαρμόστηκε ενάντια στον Αλιέντε

H κοινοβουλευτική Δεξιά της Βενεζουέλας επαναλαμβάνει το πραξικοπηματικό σχέδιο που εφαρμόστηκε ενάντια στον Αλιέντε

43 χρόνια αργότερα, η Δεξιά της Βενεζουέλας επαναλαμβάνει την ιστορία της Δεξιάς της Χιλής ακλουθώντας το ίδιο σενάριο.

%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-35

Στο Κοινοβούλιο εγκρίθηκε μια συμφωνία που καλεί, χωρίς απόκρυψη, σε μη αναγνώριση των άλλων Δημόσιων Αρχών, όλα στο όνομα της «δημοκρατίας».
Στη Χιλή συνέβη το ίδιο στις 22 Αυγούστου του 1973, έξι μόλις εβδομάδες πριν από την εκτέλεση του πραξικοπήματος ενάντια στον Αουγκούστο Πινοτσέτ.

Η συμφωνία της Βουλής των Αντιπροσώπων του έθνους εγκρίθηκε με 81 ψήφους υπέρ και 47 κατά. Η ομαδοποιημένη Δεξιά στο Εθνικό Κόμμα και το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα είχε πετύχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία μέσω της οικονομικής δολιοφθοράς εναντίον της κυβέρνησης του Σαλβαδόρ Αλιέντε και της Λαϊκής Ενότητας. Αυτές οι δύο οργανώσεις αποτελούσαν το πολιτικό προσωπείο που δικαιολογούσε το πραξικόπημα.

Προκαλούν κατάπληξη οι ομοιότητες με ό, τι συνέβη στην Εθνοσυνέλευση της Βενεζουέλας στις 14 Οκτωβρίου.

Αλλά δεν είναι τυχαίο. Πίσω από όλο το σχεδιασμό του πραξικοπήματος εναντίον της Λαϊκής Ενότητας υπάρχουν οι ίδιοι που προσπάθησαν να ανατρέψουν την Μπολιβαριανή Επανάσταση από το 1999, δηλαδή οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι μεγάλες οικονομικές ομάδες με τα πολιτικά τους όργανα.
Στη Βενεζουέλα, το οικονομικό σαμποτάζ και η χρήση εγκληματικών παραστρατιωτικών συμμοριών πλαισίωσαν τη νίκη της Δεξιάς τον περασμένο Δεκέμβριο. Από τότε δεν έχουν σταματήσει να χρησιμοποιούν τη Βουλή για να προσπαθήσουν να αφαιρέσουν τη δύναμη από τον Πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν το πιστό αντίγραφο της συμφωνίας πραξικοπήματος της Χιλής το 1973.

Στη Χιλή θα μπορούσαν να περιμένουν τις επόμενες εκλογές, στη Βενεζουέλα θα μπορούσαν να διενεργήσουν ένα ανακλητικό δημοψήφισμα.

Προτίμησαν αντ’αυτού το σύντομο δρόμο, τη βία, το έγκλημα. Στο Σαντιάγκο, ο Luis Pareto των Χριστιανοδημοκρατών προέδρευσε της κοινοβουλευτικής πραξικοπηματικής συνέλευσης. Στο Καράκας ήταν ο Henry Ramos Allup, της Δημοκρατικής Δράσης. Και οι δύο συμβολίζουν τις ελίτ που διανέμουν την εξουσία στη Λατινική Αμερική ήδη από τον εικοστό αιώνα.
Και στις δύο περιπτώσεις, καταγγέλλουν το φερόμενο σφετερισμό των αρμοδιοτήτων της Εκτελεστικής εξουσίας και διακηρύσσουν τους εαυτούς τους ως «εγγυητές της δημοκρατίας». Ακολουθεί το «σκεπτικό» και των δύο.

Το Κογκρέσο της Χιλής δήλωσε:

Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να κατακτήσει τη συνολική εξουσία, με προφανή σκοπό να υποβάλει σε όλους τον πιο αυστηρό οικονομικό και πολιτικό έλεγχο από το κράτος και να επιτύχει τη δημιουργία ενός ολοκληρωτικού συστήματος.

%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-36Η κυβέρνηση δεν έχει μόνο προβεί σε απομονωμένες παραβιάσεις του Συντάγματος και του νόμου, αλλά το έχει υιοθετήσει ως μόνιμο σύστημα συμπεριφοράς, φθάνοντας στα άκρα, αδιαφορώντας και παραβιάζοντας συστηματικά τις δυνάμεις των άλλων κλάδων της Κυβέρνησης, επιτρέποντας και υποθάλποντας τη δημιουργία παράλληλων, παράνομων δυνάμεων, οι οποίες αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για το έθνος, αλλά και μέσω των οποίων έχουν καταστραφεί ουσιώδη στοιχεία του θεσμικού πλαισίου και του κράτους δικαίου.

Η Εθνοσυνέλευση της Βενεζουέλας αντιγράφει:

Μπροστά στις αυταρχικές εκδηλώσεις, τη συγκέντρωση της εξουσίας και της κατάχρησης των θεμελιωδών δικαιωμάτων, η Εθνοσυνέλευση πρέπει να αναλάβει τη θεσμική υπεράσπιση τηςσυνταγματικότητας, της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του λαού.
Η αρχή της αντιπροσώπευσης του εκλογικού σώματος βρίσκει τη μέγιστη έκφραση της στην Εθνοσυνέλευση, θεμελιώδη πυλώνα της δημοκρατίας, όντας η μαζική εκδήλωση της Λαϊκής

Εξουσίας που εγγυάται τη μεγαλύτερη συμμετοχή, τη νομιμότητα και την πίστη στη γενική βούληση.

Η βενεζουελάνικη δημοκρατία αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη κρίση της, όπως αυτή διαφαίνεται από την έλλειψη της αναγνώρισης της Εθνοσυνέλευσης από την εκτελεστική εξουσία και το Ανώτατο Δικαστήριο, οι αποφάσεις των οποίων έχουν προσπαθήσει συστηματικά να ακυρώσουν τις κοινοβουλευτικές πράξεις, σε σημείο που να έχουν χαρακτηρίσει, ακόμα τις μελλοντικές κοινοβουλευτικές πράξεις, ως «προδήλως αντισυνταγματικές και επομένως άκυρες και εντελώς στερούμενες νομικής ισχύος και αποτελεσματικότητας». Η άγνοια της αρχής της Εθνοσυνέλευσης συνεπάγεται ότι αγνοούμε τη βούληση του εκλογικού σώματος που την εξέλεξε και αρνούμαστε την λαϊκή κυριαρχία και τον κανόνα της δημοκρατίας, του Κράτους δικαίου.
Πραξικόπημα « προς υποστήριξη της δημοκρατίας »
Η πλειοψηφία της δεξιάς στη Χιλή και την Βενεζουέλα συμφώνησαν σε κάθε ευκαιρία να αγνοούν την Εκτελεστική Εξουσία.

Στην περίπτωση της Βενεζουέλας επίσης δήλωσαν την περιφρόνησή τους και προς τις υπόλοιπες Δημόσιες Αρχές.

Η χιλιανή συμφωνία αναφέρει ότι εκφράζουν στον πρόεδρο, στους υπουργούς και στις ένοπλες δυνάμεις «την σοβαρή παραβίαση της συνταγματικής και έννομης τάξης της Δημοκρατίας που οδήγησαν στα σχετικά γεγονότα και περιστάσεις». Η συμφωνία της Εθνοσυνέλευσης αγνοεί, σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 333 του Συντάγματος, την ισχύ και το κύρος των πράξεων της εκτελεστικής εξουσίας και των αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, που έρχονται σε αντίθεση με τις αξίες, τις αρχές και τις δημοκρατικές εγγυήσεις και παραβιάζουν τα θεμελιώδη δικαιώματα.
Στην περίπτωση της Χιλής επικρίνουν τις Ένοπλες Δυνάμεις για τη δράση τους υπέρ αυτών που κατονομάζουν απειλή προς το Σύνταγμα και το Κράτος Δικαίου.

Μπορούν να είναι σίγουροι ότι ο Πινοσέτ τους άκουσε: «Λόγω των καθηκόντων τους, του όρκου πίστης στο Σύνταγμα και στους Νόμους και, στην περίπτωση των συγκεκριμένων κύριων υπουργών, στην φύση των θεσμών των οποίων είναι σημαντικά στελέχη και στο όνομα του εκάστοτε θεσμού έγινε επίκληση για να ενσωματωθούν στο Υπουργείο.Είναι υποχρέωσή τους να βάλουν τέλος σε όλες τις περιπτώσεις που έχουν αναφερθεί ως παραβιάσεις του Συντάγματος και των νόμων, με σκοπό να καθοδηγηθεί η κυβερνητική δράση και να διασφαλιστεί η συνταγματική τάξη της χώρας μας και τα βασικά θεμέλια της δημοκρατικής συνύπαρξης μεταξύ των Χιλιανών.

Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, η Εθνοσυνέλευση δηλώνει «ότι προτρέπει τις εθνικές ένοπλες δυνάμεις να απαιτήσουν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο την διασφάλιση της άσκησης των πολιτικών δικαιωμάτων του λαού της χώρας και του σεβασμού στη βούληση του εκλογικού σώματος, και ειδικά στην περίπτωση του ανακλητικού δημοψηφίσματος και των περιφερειακών εκλογών».

Και χωρίς καμιά τιμωρία για τους συντρόφους τους της δεξιάς της Χιλής:

«Η προτροπή των ενόπλων εθνικών δυνάμεων στην βοήθεια για αποκατάσταση του κράτους δικαίου, του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών. Σε κάποιο βαθμό θα πρέπει να συνοδεύσει τους Βενεζουελάνους στην διαδικασία απαίτησης της άσκησης των πολιτικών τους δικαιωμάτων και της διασφάλισης του έργου των εκπροσώπων της Εκτελεστικής Εξουσίας, όπως και στην αναγνώριση του ότι οι πράξεις της Κυβέρνησης και του Ανώτατου Δικαστηρίου παραβλέπουν το Σύνταγμα».« Χώρισαν την χώρα »

Θυμάστε αυτή την φράση;

Είναι η κοινή πρόταση που χρησιμοποιείται για να αντικρουστεί η ένταξη της πλειοψηφίας. Η δεξιά της Χιλής έλεγε ότι ο Αλιέντε «είχε παραβιάσει την αρχή της ισότητας ενώπιον του νόμου, μέσω σεκταριστικών και μισητών διακρίσεων που αφορούσαν την προστασία που η αρχή θα πρέπει να παρέχει στους πολίτες, τα δικαιώματα και τα αγαθά όλων των κατοίκων της Δημοκρατίας, στην άσκηση των δικαιωμάτων που σχετίζονταν με τα τρόφιμα και τα προς το ζήν και σε πολλές άλλες πτυχές, σημειώνοντας ότι ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει εγείρει πολλές διακρίσεις στους θεμελιώδεις κανόνες της κυβέρνησής του, λέγοντας από την αρχή της ανακήρυξής του ότι ο ίδιος δεν θεωρείτο Πρόεδρος όλων των Χιλιανών ».

Ελεύθερα μέσα ενημέρωσης; Αυτό έλεγε το 1973 η χιλιανή δεξιά για την Κυβέρνηση της Λαϊκής Ενότητας:

«Έχει επιτεθεί σοβαρά εναντίον της ελευθερίας της έκφρασης, ασκώντας κάθε είδους οικονομικής πίεσης εναντίον των μέσων μαζικής ενημέρωσης που δεν είναι άνευ όρων υποστηρικτές της κυβέρνησης, κλείνοντας παράνομα εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς, προβάλλοντας τις εν λόγω «αλυσίδες» ως παράνομες, φυλακίζοντας αντισυνταγματικά δημοσιογράφους της αντιπολίτευσης». Τα χιλιανά μέσα ενημέρωσης ήταν ενεργοί συνεργοί στο πραξικόπημα, και σαν απόδειξη υπάρχουν τα εξώφυλλα της El Mercurio.Ακόμα και σήμερα, οι νέοι Χιλιανοί απαιτούν δωρεάν και δημόσια εκπαίδευση.

Το 1973, οι πολιτικές εκδημοκρατισμού της εκπαίδευσης θεωρούνταν μια επικίνδυνη απειλή:

« Έχει επιτεθεί στην ελευθερία της διδασκαλίας, θέτοντας σε εφαρμογή παράνομα και κρυφά, μέσα από το διάταγμα του Εκδημοκρατισμού της Εκπαίδευσης, ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τελικό στόχο την μαρξιστική συνειδητοποίηση ».
Πηγή: Chevige González Marcó/La Radio del Sur

Chávez Vive

Advertisements
Νοέμβριος 2016
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Kατηγορίες

Αρχείο

Ακολουθήστε με στο Twitter

Canción del Poder Popular

Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

Μαζί με 403 ακόμα followers

visitantes

Flag Counter

Στατιστικά

  • 14,350 hits

Radio sonera

RNV radio

Αρέσει σε %d bloggers: