Χοσέ Μαρτί: Δύο πατρίδες

marti57a

«Να ζω ταπεινά, να δουλεύω πολύ, να την κάνω μεγάλη τη Λατινική Αμερική, να μελετώ τις δυνάμεις της και να τις αποκαλύπτω, να ξεχρεώνω του λαούς για το καλό που λαμβάνω από αυτούς: αυτό είναι το επάγγελμά μου…»

Ακολουθεί το ποίημα του Χοσέ Μαρτί, Δύο πατρίδες

Δύο πατρίδες έχω: την Κούβα και τη νύχτα.

Μήπως οι δύο είναι μία; Σαν υποχωρεί

ο Μεγαλειότατος ήλιος, με μακρά πέπλα

και ένα γαρύφαλλο στο χέρι, αθόρυβα

η Κούβα σαν θλιμμένη χήρα εμφανίζεται.

Ξέρω ποιο είναι εκείνο το ματωμένο γαρύφαλλο

τρεμάμενο στο χέρι της! Άδειο είναι

όπου ήταν η καρδιά. Ήρθε η στιγμή

να πεθάνει κανείς. Η νύχτα είναι καλή

για τον αποχαιρετισμό. Το φως εμποδίζει

και τον ανθρώπινο λόγο. Το Σύμπαν

μιλάει καλύτερα από τον άνθρωπο.

Σαν σημαία

που καλεί στη μάχη, η μικρή φλόγα

του κεριού κυματίζει. 

Τα παράθυρα ανοίγω.

 Πνίγομαι. Μουγκή, σπάζοντας

του γαρύφαλλου τα φύλλα, σαν νέφος

που θαμπώνει τον ουρανό, χήρα περνάει η Κούβα…

Versos libres (Ελεύθεροι Στίχοι, 1882)

*Η εισαγωγή, είναι γραμμένη από τον Χοσέ Μαρτί σε μία από τις πολλές επιστολές του

Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Δέδεςatexnos.gr